زهره (3)
هنوز هم باورم نمی شود توانسته باشیم چنین کاری بکنیم. اینکه زهره را ببریم وسط بیابان تک و تنها رها کرده باشیمش. ۵۰ کیلومتر دور از خانه اش. و هیچکداممان هم پیشش نباشیم. قبلا اینقدر بی رحم نبودیم.
کاش می شد آدم رفتگانش را پیشش نگه دارد.
+ نوشته شده در سه شنبه 15 اردیبهشت1388ساعت 12:34 توسط کیوان
|