یک استراحت کوتاه

1. آقایون میگن تحریمها هیچ اثری نداشته! البته حق دارن لابد. اونا که قرار نیست متوجه آثار تحریم بشن. اما مثال به حد کافی از آثار ملموس تحریم وجود داره. من الآن می خوام یکیشو که امروز بهش برخوردیم، بنویسم.

با دو تا از دوستان یه مقاله فرستادیم برای یه کنفرانس. حالا که پذیرفته شده، باید برای ثبت نام یه پولی رو می ریختیم به یه حساب توی امریکا.

بعد از مراجعه به دو سه تا بانک (سامان، صادرات و ملی) متوجه شدیم اصلا امکان همچین کاری نیست که از بانکی توی ایران، مبلغی واریز بشه به بانکی توی امریکا. دو تا راه حل پیشنهاد کردن: اول اینکه با واسطه یک بانک خارجی –مثلا توی کویت یا دبی- این کارو انجام بدن، که در اینصورت کارمزد بانکها (مبدا، واسط و مقصد) خیلی زیاد میشه بطوریکه نسبت کارمزد به اصل پول بالاست و توجیه نداره. دوم هم اینکه از طریق یه صرافی این کارو انجام بدیم که اون هم یه مقدار مشکل زمان داشت. خلاصه برای منتقل کردن 390 دلار ناقابل، کلی ما رو مچل کردن. اینه رایحه خوش خدمت!

2. یه سفر خارجی پیش اومده بود و چندتا از افراد شرکت باید می رفتن به کشوری در اون سر دنیا. طبیعتا به یه فرودگاه واسط نیاز داشتن. هیچکدوم از کشورهای اروپایی حاضر نشد حتی در این حد همکاری کنه. اول دنبال ویزای ترانزیت بودن (3 روزه!) اما ندادن. بعد حتی به کمتر از این هم راضی شده بودن اما باز هم موافقت نکردن. آخر سر مجبور شدن از طریق سوریه برن!!

خوب البته لابد این چیزا ربطی به تحریمها و سیاستهای موجود نداره!