یک استراحت کوتاه

نمي‌دونم كتاب "بگذار سخن بگويم" رو خوندين يا نه. اثر ديميتيلا باريوس دچونگارا هست و ترجمه شاملو و پاشايي. شرح سالها فعاليت و مبارزه زنيه كه براي حقوق زحمتكشان بوليوي جنگيده. متولد 1937 بوده و كتاب در 1976 چاپ شده.

داشتم مي‌گشتم ببينم زنده‌ست يا نه. ديدم آره. تو سال 2005 هم يكي از كانديداهاي دريافت جايزه صلح نوبل بوده.

محتواي كتاب واقعا تكان‌دهنده‌ست، از نظر استقامت اين زن. فقط يه قلمش اينكه در گير و دار سال‌ها مبارزه با حكومت‌هاي ديكتاتوري بوليوي، 7 بار وضع حمل كرده كه 3 تا از بچه‌هاش در جريان مبارزات و شكنجه‌هايي كه شده، سقط شده‌ن! حداقل 45 ساله كه داره مبارزه مي‌كنه و هنوز هم دست نكشيده.

وقتي فهميدم زنده‌ست، كنجكاو شدم بدونم نظرش راجع به حكومت مورالس تو بوليوي چيه. راستي، راستي داره براي مردم كار مي‌كنه يا نه؟

اين مصاحبه رو ازش ديدم كه همين امسال (نوامبر 2009) انجام شده:

http://www.lapress.org/articles.asp?art=5936

تو يه قسمت از مصاحبه اينجوري ميگه:

What do you think about President Evo Morales´ government?

I think he´s doing things well and he´s doing everything he can, but the danger is that the people around him have taken advantage of their power for their own benefit. One person alone cannot change things, even if he may want to. That´s why the entire population needs to participate. There should be a social control to avoid corruption. I think political training is important, so we know what needs to change and how we want to change it. I´ve been a leader and I know how difficult it is. A small mining camp had many problems and many things to do. Imagine how it is to resolve the problems of a country. On the other hand, there are people who criticize this government and call it a dictatorship, but they don´t realize what it means. In a dictatorship, you could not sleep because in any moment, the army broke down the door, raped the women, took valuables and called it their “war booty.” No one could say anything about it.

 كلا خوندن اين كتاب توصيه مي‌شود.

یه مدته که سرم خیلی شلوغه. برای همین هم نتونستم چیزی بنویسم. گفتم حداقل کاری که می تونم بکنم، اینه که کتابی رو که از خوندنش خیلی لذت بردم، به شما هم معرفی کنم. البته نمی دونم به جامعه شناسی علاقه دارین یا نه. اما فکر می کنم حتی اگه علاقه ای به این حوزه هم نداشته باشین، باز هم این کتاب می تونه به خیلی از سوالات جواب بده و در مورد خیلی از چیزایی که دائم در موردشون غر می زنیم، بهمون اطلاعات خوبی بده و ریشه خیلی چیزایی که نسبت بهشون معترضیم (مردم- حکومت- فرهنگ ایرانی و ...) رو تجزیه و تحلیل کنه. عنوان کتاب اینه: کار و فراعت ایرانیان. نویسنده اش حسن قاضی مرادیه. نویسنده ای که قطعا از اون بیشتر خواهیم شنید. کلا کتابهای این نویسنده توصیه می گردد! (پیرامون خودمداری ایرانیان- در ستایش شرم- نوسازی سیاسی در عصرمشروطه ایران- استبداد در ایران) از من می شنوین، آب دستتونه زمین بذارین و این کتاب رو بخونین! نشر اختران منتشرش کرده و ۲۶۰۰ تومان هم بیشتر نیست. بیشتر نمی نویسم به این امید که خودتون بخونینش.

۱. اینی که این زیر می بینین، گلیه که از وقتی کوچولو بوده، خودم بزرگش کردم. الآن شده این هوا. تازه این فقط یه بخششه.